Como corrixir a chuvia, como inquietala. Esta reflexión sitúanos ante a paradoxa dun elemento que, sendo indómito, se volve íntimo a través da palabra. A experiencia, cando é persistente e profunda, fai pródiga á mente humana, obrigándoa a buscar na linguaxe a precisión necesaria para distinguir o que a ollos alleos parece idéntico. En Galicia, a chuvia non é un fenómeno meteorolóxico xenérico, senón un catálogo de estados de ánimo e realidades táctiles que só adquiren a súa verdade plena no momento en que se lles outorga un nome e se desbrozan os seus matices máis sutiles.